• Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Βόλτα στο χωριό
  • Καλώς ήλθατε στην Άγρα

    Στο μυαλό του επισκέπτη -κυρίως του ντόπιου- ο συγκεκριμένος τόπος αποτελεί ένα γραφικό πέρασμα και κομβικό παράλληλα σημείο όσον αφορά τις εξορμήσεις σε θέρετρα όπως η Ερεσός, το Σίγρι κτλ. Ωστόσο το πέρασμα μπορεί να μετατραπεί σε ένα πρώτης τάξεως καθαρό προορισμό διακοπών αλλά και μονοήμερης εκδρομής. Φυσικά η επισκεψιμότητα αξίζει να πραγματοποιείται όλο το χρόνο μιας και η περιοχή αλλάζει τα χαρακτηριστικά της και μεταμορφώνεται κυριολεκτικά κάθε εποχή με κοινό παρονομαστή τη γραφικότητα των φυσικών και παραδοσιακών γραμμών του τοπίου στο οποίο ανήκει. Κύριες και κύριοι καλώς ήλθατε στην Άγρα, το χωριό των 1500 κατοίκων το χειμώνα και των 2500 το καλοκαίρι, ένας αριθμός ανθρώπων που επικοινωνούν την ιστορία και την κουλτούρα του τόπου τους με σεβασμό και διαχρονική προσπάθεια χωρίς να αποκόβονται από το καινούριο και το νεωτεριστικό ύφος της εποχής θωρώντας τα ως σημεία των καιρών.

    Περίπου 70 χλμ από την πρωτεύουσα της Λέσβου τη Μυτιλήνη διανύοντας μία αρκετά χρονοβόρα διαδρομή προς τη νοτιοδυτική πλευρά του νησιού ο επισκέπτης δεν προλαβαίνει να γεμίζει το σκληρό δίσκο του μυαλού του με εικόνες. Μόλις όμως πάρει την ανηφόρα αφήνοντας πίσω σε ένα απέραντο τοπίο που φαντάζει με καμβά το δαντελωτό γαλάζιο μανδύα του κόλπου αρχίζει να έρχεται σε επαφή με το αυθεντικό βουνίσιο κλίμα. Ο αέρας μυρίζει πεύκο και η γη αρχίζει να γίνεται τραχιά και ίσως κατά διαστήματα αφιλόξενη. Επομένως δεν κρίνεται τυχαίο το γεγονός ότι οι Αγρίτες επιβίωσαν και συνεχίζουν να το κάνουν όντας από τους καλύτερους και ιδιαίτερα δραστήριους κτηνοτρόφους στο νησί. Στάνες, τυροκομικές αυτοσχέδιες μονάδες κοσμούν αρκετά σημεία της διαδρομής.
    Τα δρομάκια του χωριού στενά αλλά καλοβαλμένα και πεντακάθαρα με τα σπίτια να μαρτυρούν τη νοικοκυροσύνη των ιδιοκτητών με τις ολάνθιστες αυλές και τα φρεσκοποτισμένα λουλούδια καθώς και τις διακριτικές παρεμβάσεις στο πάλαι ποτέ διαχρονικό αρχιτεκτονικό φόντο. Επιβλητική ξεπροβάλλει χαμένη κατά μήκος του δρόμου που διασχίζει το χωριό  η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου με το περίφημο τέμπλο της ένα πραγματικό κομψοτέχνημα το οποίο φιλοτεχνήθηκε το 1807. Επόμενος σταθμός η ξακουστή και πάντα δροσερή πλατεία σημείο συνάντησης και ψυχαγωγίας των κατοίκων χάρη στα καφενεδάκια και τα πιο σύγχρονα καφέ που βρίσκονται γύρω της. Ωστόσο τα βλέμματα κλέβει ο υπέργηρος -και πλέον αξιοθέατο του χωριού- πλάτανος. Το δέντρο αυτό χρονολογείται ότι φυτεύτηκε επί Τουρκοκρατίας από τα χέρια των κατακτητών οι οποίοι διοικούσαν την περιοχή. Μάλιστα το μέσα μέρος του είναι κούφιο και διακοσμημένο με μία εικόνα του νησιού. Λέγεται ότι τους προηγούμενους αιώνες αποτελούσε ένα φυσικό χώρο διατήρησης τροφίμων κυρίως σφάγιων μιας και η δροσιά στο εσωτερικό είναι πρωτοφανής.
    Ανεβαίνοντας προς τα πάνω συναντά κανείς και άλλα καφενεδάκια ενώ καταφύγιο δροσιάς και οξυγόνου αποτελούν οι συστάδες των πεύκων που καλύπτουν την επάνω πλευρά του χωριού η οποία οδηγεί στα Λεύκα. Παλαιότερα ο οικισμός ήταν χωρισμένος σε  2 μέρη, τα Λεύκα και την Άγρα. Ωστόσο ανάγκες δόμησης έφεραν την περιοχή σε ένα ενιαίο πλαίσιο με το όνομα Άγρα. Παρόλα αυτά η επάνω πλευρά κατάφυτη με λεύκες ύψους έως και 30 μέτρων και με τα γραφικά παρεκκλήσια του Ταξιάρχη και του Αγίου Γεωργίου χαίρει ακόμη της αναγνώρισης ως μίας ανεξάρτητης ζώνης από αρκετούς κατοίκους.

    Τόπος θηραμάτων

    Η ιστορία του τόπου χάνεται στα βάθη των αιώνων με τον οικισμό αρχικά να δεσπόζει λίγες ανάσες από τη θάλασσα. Ωστόσο οι φοβερές λεηλασίες των πειρατών δεν άφηναν στιγμή τους κατοίκους να επαναπαυθούν  αναγκάζοντας τους να μεταφέρουν τον οικισμό τους σε ορεινότερα μέρη. Πήρε το όνομα του από την αρχαία λέξη «άγρα» που σημαίνει θήρα δηλαδή κυνήγι καθώς το χωριό και οι γύρω περιοχές ήταν ξακουστές για τα πολλά είδη θηραμάτων που ζούσαν και αναπτύσσονταν εκεί. Μάλιστα λέγεται ότι ο ξακουστός βασιλιάς Μακαρέας ή Μάκαρας έκανε αρκετά περάσματα από την Άγρα με σκοπό να επιδοθεί στο κυνήγι κυρίως φασιανού. Ένας θρύλος λέει ότι στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου έχει θαφτεί ο χρυσός αργαλειός μίας από τις κόρες του βασιλιά ωστόσο κάτι τέτοιο δεν έχει έμπρακτα επιβεβαιωθεί.  Παράλληλα επί Τουρκοκρατίας υπήρχε στο χωριό και μιναρές ο οποίος όμως δεν έχει διατηρηθεί μέχρι σήμερα.
    Η οικονομία του χωριού στηρίζεται στην κτηνοτροφία και στην παραγωγή συναφών προϊόντων. Ξακουστά από άκρη σε άκρη όχι μόνο στο νησί αλλά και πανελλαδικά είναι τα περίφημα τυριά και δη η φέτα όπως και το γιαούρτι και το βούτυρο. Φυσικά η γαστρονομία της Άγρας έχει να μας παρουσιάσει διαχρονικά πεντανόστιμα πιάτα τα οποία πέρα από τη περίοπτη θέση που καταλαμβάνουν στα τραπέζια των κατοίκων αποτελούν και αντικείμενο ενασχόλησης των μελών του Αγροτουριστικού Γυναικείου Συνεταιρισμού της περιοχής ο οποίος λειτουργεί εντατικά ως εργαστήριο και πρατήριο από το 2006 βασισμένος σε μία γενναία πρωτοβουλία αρκετών γυναικών της περιοχής. Δίπλες, πλατζέντα ταψιού, μανεστράκι με μοσχάρι και γκιουζλεμέδες με μυζήθρα είναι μερικά από τα λαχταριστά δείγματα της κουζίνας στην Άγρα την οποία ασπάζονται με όρεξη μικροί και μεγάλοι.
    Η βόλτα στο χωριό της Άγρας αφήνει πάντα στον επισκέπτη μία αίσθηση ότι το παλιό μπορεί κάλλιστα να συνδυαστεί με το καινούριο με σεβασμό και απόλυτη ισορροπία και αυτό πιστοποιείται χάρη στην πληθώρα νέων ανθρώπων που είτε γύρισαν στο χωριό είτε δεν το εγκατέλειψαν ποτέ. Οι λόγοι προφανείς και οι δικαιολογίες πολλές για να μην μείνει κανείς μόνο στο πέρασμα αλλά να ατενίσει την Άγρα ως ένα τόπο όμορφο, φιλόξενο, ζεστό και κυρίως ιστορικό που αξίζει τον κόπο να επισκεφθεί και να γνωρίσει εκτενέστερα.

    • Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
      (4 ψήφοι)

    Προσθήκη σχολίου

    Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.




    επιστροφή στην κορυφή