• Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Βόλτα στο χωριό
  • Στα ίχνη της... Παναγιάς Γοργόνας

    «Από τη μέση, από την καρδιά του ανθού της θάλασσας, βγαίνει η άνοιξη του Αιγαίου. Η Αναδυόμενη. Παντού πεταρίζουν άσπρες, γαλανές φτερούγες. Γιορτάζει ο αγέρας, η στεριά, τα λαφριά σύννεφα κι ο μεταξωτός ουρανός. Τα καράβια μέσα στο λιμάνι ισάρουν όλα τα πανιά να στεγνώσουν, κ’ είναι να κάθεσαι να τα βλέπεις»….(«Παναγιά Γοργόνα», Στρατής Μυριβήλης).

                                                 
    46 χιλιόμετρα από τη Μυτιλήνη σκαρφαλώνοντας στις βόρειες παρυφές της Λέσβου ξεπροβάλλει η Συκαμιά. Γλυκιά ζάλη διακατέχει τον επισκέπτη κάθε φορά που φτάνει σε αυτόν τον προορισμό με όνομα εμπνευσμένο από την πληθώρα σε μούρα ή αλλιώς «σκάμνα» τα οποία αφθονούν στην περιοχή. Γενέτειρα και σταθερά έμπνευσης  του σπουδαίου πεζογράφου Στρατή Μυριβήλη. Ασημένιο πράσινο αγκαλιάζει τις αυστηρές γραμμές των πέτρινων σπιτιών της τα οποία κυκλώνουν αμφιθεατρικά τους πρόποδες της βόρειας πλαγιάς του Λεπέτυμνου, ψηλότερου όρους της Λέσβου. Μποκαμβίλιες με έντονο κόκκινο και ροζ χρώμα χαϊδεύουν το ανάστημα παραδοσιακών αρχοντικών, τα πέτρινα σοκάκια αντηχούν τις εγκάρδιες «καλημέρες» και την περαιτέρω ανταλλαγή νέων των κατοίκων. Και στο βάθος η αλμυρή εκδοχή με τη γραφική Σκάλα της.

    Στην ποδιά της Παναγιάς Γοργόνας
    Με σήμα κατατεθέν την πιο τολμηρή μορφή της Παναγιάς η οποία μετουσιωμένη σε  γοργόνα είναι η «οικοδέσποινα»  του λευκού γραφικού ξωκλησιού που ως ζωηρός και ανήσυχος παρατηρητής κινεί τα νήματα στα καρέ των αναμνηστικών φωτογραφιών. Κάθε γωνιά αναβλύζει τον ασταμάτητο οργασμό έμπνευσης της φύσης με την παλέτα της να βάφει πυρόξανθα τα ηλιοβασιλέματα, ανταύγειες φωτιά επάνω σε ένα γαλάζιο βαθύ και ώριμο. Καλλιεργώντας μία διάθεση ατελείωτης σιέστας το γραφικό λιμανάκι της Σκάλας Συκαμιάς βρίσκεται σε μία φάση εγρήγορσης. Οι βόλτες περιμετρικά του διαχρονική συνήθεια. Μία αγκαλιά από βάρκες και μικρά ψαροκάικα φορτωμένα με τους καρπούς του Αιγαίου έτοιμοι να αφήσουν το ζουμερό και μυρωδάτο αποτύπωμα τους ως λαχταριστός μεζές στα ταβερνάκια της περιοχής. Χειροποίητα αναμνηστικά αλλά και καλλιτεχνικές δημιουργίες στα καλοβαλμένα μαγαζάκια γύρω από τα σπίτια με τα μπλε παράθυρα. Λίγο παραπάνω το σπίτι του Μυριβήλη. Όλα μυρίζουν νησί, ακτινοβολούν ζωή, σταματούν το χρόνο….

    • Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
      (0 ψήφοι)
    Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Καλλονή: τόπος χάρμα οφθαλμών Απόδραση στη Θερμή »

    Προσθήκη σχολίου

    Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.




    επιστροφή στην κορυφή