• Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Βόλτα στο χωριό
  • Ίππειος

    Το Ίππειος Λέσβου είναι το μεγαλύτερο χωριό της Δημοτικής Ενότητας Ευεργέτουλα Λέσβου με 900 κατοίκους. Η παλαιότερη χρονολογία για την ύπαρξή του μαρτυρείται το 1567.

    Είναι χτισμένο σε μια από τις ευφορότερες πεδιάδες του νησιού γεμάτη από περιβόλια με ελιές, με κηπευτικά, και κάθε λογής οπωροφόρα. Παλαιότερα καλλιεργούνταν σιτηρά, βαμβάκι, καπνά και μάλιστα φημιζόταν για την άριστη παραγωγή σύκων τα οποία και εξήγαγε. Η ποιότητα του εδάφους σε συνδυασμό με τον πλούσιο και σε μικρό βάθος υδροφόρο ορίζοντα της περιοχής δίνουν ώθηση στην καλλιέργεια των προϊόντων αυτών και αποτελούν βασική απασχόληση των κατοίκων. Άλλωστε λίγο πριν την είσοδο του χωριού, στην περιοχή "Ύδατα" όπου πήγαζαν άφθονα νερά από την αρχαιότητα, βρίσκεται σήμερα το κυριότερο αντλιοστάσιο ύδρευσης του Δήμου Μυτιλήνης.

    Λέγεται ότι το όνομα του χωριού προέρχεται από τη λέξη υπτίως (από το ύπτιος) δηλαδή αυτό που είναι πεδινό ή από τη λέξη Υπηοίος. Η προφορική παράδοση δε, το αποδίδει στα άλογα (ίππους) που εκτρεφόταν παλαιότερα στον κάμπο του χωριού.
    Το χωριό διασχίζεται από κεντρικό πλακόστρωτο δρόμο ο οποίος διέρχεται από την κεντρική αγορά, με παραδοσιακά καφενεδάκια και το πάρκο του χωριού. Πάνω από τον κεντρικό δρόμο, γνωστό ως άνω χωριό, τα σπίτια είναι νεότερα καθώς εκεί εγκαταστάθηκαν οι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας. Από το άνω χωριό μπορεί κανείς να θαυμάσει τη θέα προς τον κάμπο του Ιππείου. Κάτω από το δρόμο είναι κτισμένο το παλαιό χωριό με τα περισσότερα κλασικά σπίτια. Στο κέντρο του, δεσπόζει η εκκλησία του χωριού, αφιερωμένη στον Άγιο Προκόπιο η οποία χρονολογείται από το 1741. 
    Στο Ίππειος υπάρχουν σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης , αγροτικό ιατρείο , γήπεδο ποδοσφαίρου και σύντομα αναμένεται να δοθεί σε λειτουργία η αίθουσα πολλαπλών χρήσεων για τις ανάγκες των συλλόγων της περιοχής καθώς και η δανειστική βιβλιοθήκη του Πολιτιστικού Συλλόγου.
    Οι 5 σύλλογοι που εδρεύουν στο Ίππειος είναι οι : Πολιτιστικός Σύλλογος ‘’ο Άγιος Προκόπιος’, Αθλητικός Φιλοτεχνικός Σύλλογος ‘’Αστέρας’’, οι δύο Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης καθώς και ο Σύλλογος Εθελοντών Αιμοδοτών και Προληπτικής Ιατρικής Ευεργέτουλα.
    Η ιστορία του Ιππείου ήταν πάντοτε συνυφασμένη με το υγρό στοιχείο και αυτό καταμαρτυρεί η ύπαρξη αρκετών μύλων στην περιοχή με αποτέλεσμα, ακόμα και σε δύσκολες εποχές για το νησί , οι κάτοικοι της περιοχής να μην στερηθούν ποτέ το βασικό αγαθό που λέγεται αλεύρι..
    Ανεμόμυλος στη θέση Καγιαλίκι ή Μυλέλια Ιππείου
    Η θέση Καγιαλίκι ή Μυλέλια βρίσκεται κοντά στην περιοχή Κεραμειών-Ιππείου, αλλά επειδή τα νερά της περιοχής αυτής πηγάζουν από την Αγιάσο γι αυτό και τους υδρόμυλους αυτής της περιοχής τους εντάσσουμε στην ευρύτερη περιοχή της Αγιά σου. Σε αύτη λοιπόν τη θέση και μέσα στο κτήμα του Ηλία Ηλιογραμμένου σώζεται ακόμα το κτίσμα ενός ανεμόμυλου.
    Υδρόμυλος του Αθανασίου Ζαλπαρίνη
    Ο Αθανάσιος Ζαλπαρίνης ήταν τέως γραμματέας της Κοινότητας Ιππείου. Ο υδρόμυλός του βρίσκεται μέσα στο κτήμα του στη θέση Καγιαλίκι ή Μυλέλια. Τον υδρόμυλο αυτό τον κληρονόμησε από τον πατέρα του Ευάγγελο Ζαλπαρίνη. Το νερό για τον υδρόμυλο ερχόταν από την Καρήνη. Σήμερα σώζονται μόνο οι σωλήνες μεταφοράς του νερού.
    Ο υδρόμυλος του Αντρέα Καρτάλη
    Ο υδρόμυλος αυτός ήταν μέσα στο κτήμα του Αντρέα Καρτάλη, όπως μαρτυρούν τα υπολείμματά του που σώζονται εκεί. Το νερό περνούσε από το δικό του υδρόμυλο και πήγαινε στον υδρόμυλο του Καρτάλη, σε απόσταση 100μ.
    Ο υδρόμυλος του Μένιου Τσουλέλλη(Τσερκέζος)
    Ο νερόμυλος ανήκε στους Τούρκους από το 1700. Μέχρι το 1919 το μύλο τον δούλευαν οι Γυμνάγοι, μετά τον παρέδωσαν στον πατέρα του Μένιου Τσουλέλλη, που είχε έρθει πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία. Ο μπάρμπα Γιώργος και ο Τσερκέζος Μαμούκης δούλεψαν το μύλο μέχρι το 1937. Μετά ο μύλος πέρασε στα χέρια της Ελένης Ιορδάνου(Τσερκέζα). Σταμάτησε να δουλεύει το 1952 περίπου. Γύρω στα 1993 ο νερόμυλος ξαναζωντάνεψε. Ο δικηγόρος Δημήτρης Παντελεημονίδης νοίκιασε τον υδρόμυλο και τον έθεσε πάλι σε λειτουργία.
    Αρκετά χρόνια μετά…
    Με φαντασία και δημιουργικότητα, η Χριστίνα Παντελεηµονίτη είναι από τους πρώτους που ξεκίνησαν τις «µικρές επιχειρήσεις» µε επώνυµο ελληνικό προϊόν. Είναι από τους σκαπανείς του χώρου και η συµβολή της είναι σηµαντική.
    Η Χριστίνα Παντελεηµονίτη είναι από τους πρώτους που ασχολήθηκαν µε την παραγωγή επώνυµων ποιοτικών προϊόντων σε βιοτεχνική βάση, αλλά είναι η πρώτη που µας έµαθε να τρώµε µμακαρόνια µε διαφορετικές γεύσεις. Η ιστορία άρχισε όταν ταξίδευε µε τον σύζυγό της ανά την Ελλάδα και, για να µη µένει άπραγη όσο εκείνος εργαζόταν, µιλούσε µε τις γυναίκες στα χωριά και συνέλεγε συνταγές. Σαν παιχνίδι µε τα παιδιά της, δοκίμαζαν αυτές τις συνταγές, φτιάχνοντας σπιτικά ζυµαρικά µε πιπεριές, µε σαφράν, µε μυρωδικά. Έπειτα κάποιος τα γεύτηκε, ενθουσιάστηκε και ζήτησε να τα πουλάει στο κατάστηµά του. Εκεί ξεκινά η πορεία των Μυλελιών.
    Ζυµαρικά, σάλτσες, γλυκά του κουταλιού φτιάχνονται σήµερα στο επαγγελµατικό πλέον εργαστήριο υπό τη συνεχή και άγρυπνη επίβλεψη της Χριστίνας. Η γκάµα ολοένα και εμπλουτίζεται και ανανεώνεται. Η δουλειά της πάει καλά, οι καταναλωτές επιβραβεύουν τις προσπάθειές της. Και εκείνη θέλει να «επιστρέψει» ένα κοµµάτι της εύνοιας αυτής στο κοινωνικό σύνολο και ιδιαίτερα στα παιδιά. Με τη βοήθεια του συζύγου της, αναπαλαιώνουν δύο παλιούς πετρόµυλους στο Ίππειος Λέσβου και στην Ακράτα της Πελοποννήσου. Οι µύλοι λειτουργούν κανονικά, αλέθουν µάλιστα ένα τµήµα του αλευριού που χρησιμοποιούν τα Μυλέλια. Αλλά κυρίως λειτουργούν ως πόλος έλξης για τα σχολεία και τα παιδιά της περιοχής, που επισκέπτονται τους χώρους µαθαίνοντας να αγαπούν τον τόπο και την παράδοσή τους.
    Επίσης το Ίππειος φημίζεται για τις θεσπέσιες παραδοσιακές συνταγές που οι νοικοκυρές του χωριού διατηρούν αναλλοίωτες παρά το πέρασμα του χρόνου. Το περίφημο ιμάμ, τα τηγανιτά σαλιγκάρια με την παραδοσιακή σάλτσα, τα σκαφούδια (παπουτσάκια) , η μανιταρόπιτα, οι γιαλαντζίδες, το σουπιοπίλαφο με το μελάνι είναι ενδεικτικά μερικές από αυτές

    • Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
      (8 ψήφοι)
    Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μανταμάδος Παράκοιλα »

    Προσθήκη σχολίου

    Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.




    επιστροφή στην κορυφή