Κόκκινη Πέμπτη και κόκκινα αυγά στολισμένα με λουλούδια

Την  Μεγάλη Πέμπτη ή αλλιώς την Κοκκινοπέμπτη εκτός από τα 12 ευαγγέλια βάφουμε και τα αυγά μας!!! Εκτός από την συνηθισμένη μπογιά του εμπορίου μπορούμε να βράσουμε παντζάρια και μέσα σε αυτό το βαθυκόκκινο ζουμί νερό να βάψουμε τα αυγά μας...δεν θα γίνουν κατακόκκινα αλλά κεραμιδή και πιο  υγιεινά!! Μπορούμε επίσης να τα διακοσμήσουμε με διάφορα λουλουδάκια ή φυλλαράκια παρμένα απ την αυλή , κήπο ή και χωράφι μας.
 
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
 
Αυγά ( κατά προτίμηση άσπρα, βάφουν καλύτερα)
 
Κρεμμυδόφυλλα από κόκκινα κρεμμύδια (τα ζητάτε από το μανάβη)
 
Κανέλα (ξύλο όχι σκόνη)
 
Ξύδι
 
Αλάτι
 
Ένα παλιό καλσόν ή τούλι λεπτό
 
 (μαργαρίτα , μολόχα κτλ) 
 
Ψαλίδι και κλωστή
 
Λίγο λάδι για το γυάλισμα
 
 
 
Βράζουμε απο βραδίς τα κρεμμυδόφυλλα σε νερό , την Κόκκινη Πέμπτη το πρωί ρίχνουμε μέσα στη κατσαρόλα μπόλικο ξύδι και όλα τα υπόλοιπα υλικά εκτός απο τα αυγά. Τα βράζουμε όλα μαζί για κανα τεταρτάκι και μετά αφού έχουμε βάλει  πανω σε καθε αυγό ένα λουλουδάκι ή ένα φυλλαράκι  και το χουμε τυλίξει  με καλσόν , θα χαμηλώσουμε την φωτιά και θα βάλουμε μέσα ένα ένα τα αυγά με μια κουτάλα τρυπητή.Θα δυναμώσετε ξανά για ένα 5λεπτο και στη συνέχεια για δέκα λεπτά ακόμα θα βράσετε σε χαμηλή φωτιά για να μην σπάσουν τα αυγά σας.
 
Θα τα βγάλετε και θα αφήσετε να κρυώσουν καλά θα αφαιρέσουμε το καλσόν και θα τα αλείψετε με λάδι για γυάλισμα. . Το αυγό μας θα έχει πάνω του το σχέδιο που είχαμε βάλει νωρίτερα!
 
Καλή επιτυχία και καλό Πάσχα!
 
Διαβάστε περισσότερα...

Η "βαρκάδα" της Καθαρής Δευτέρας στους Πύργους Θερμής

Την Καθαρή Δευτέρα ,στους Πύργους Θερμής , λάμβανε χώρο ένα έθιμο διαφορετικό απ αυτά που γνωρίζουμε. Πέρα απ τους χαρταετους και τα γλέντια , ένα έθιμο θαλασσινό!!...Μετά το μεσημεριανό Σαρακοστιανό τραπέζι που αποτελούταν απο όλα τα καλούδια  , Λαγάνες, φασολάδα, ελιές, φρέσκα κρεμμύδια, κάρδαμο, ταραμοσαλάτα, τουρσί, ρεπανάκια, γοτζίλια, βρεγμένα κουκιά, μαρούλια, χταπόδια, θαλασσινά, αχνοί, χτένια, φούσκες, μύδια, στρείδια, αχιβάδες, καλόγνωμες, πεταλίδες, κυδώνια, κολυφάδες, κοροχύλες, πίνες, σωλήνες καί γυαλιστερές κατεβαίνανε οι χωριανοί προς το λιμανάκι και άρχιζαν τα σεργιάνια με τις βάρκες!!

Διαβάστε περισσότερα...

Πρωτοχρονιάτικα έθιμα της Λέσβου

Η αλλαγή του χρόνου συνοδεύεται από μία τεράστια γκάμα ηθών και εθίμων τα οποία διαφοροποιούν την ταυτότητα κάθε τόπου ακολουθώντας μονοπάτια παραδοσιακά και εφόσον διατηρούνται οι επιταγές του παρελθόντος και στο παρόν σαφέστατα διαχρονικά. Η Λέσβος είναι ένας τόπος στον οποίο οι κάτοικοι κρατούν ζωντανές τις παραδόσεις με κάθε τρόποακόμη και αν πλέον έχουν παρυσφρήσει στο χθες συνήθειες οι οποίες έχουν ξενικές καταβολές.

Διαβάστε περισσότερα...

Τῶν οὐρανίων στρατιῶν Ἀρχιστράτηγε...

.."Δυσωπούμεν σε αεί ημείς οι ανάξιοι".. Η εισαγωγή από το απολυτίκιο των Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ γεμίζει δέος την ψυχή κάθε πιστού που αναζητά προστασία υπό την σκέπη των Αρχαγγέλων. Τα τάγματα που υπακούν στις εντολές τους  αποτελούν καταφύγιο για όσους έχουν ανάγκη να βιώσουν τη Θεία Χάρη κατόπιν μεσιτείας τους προς τις ανώτερες πνευματικές Δυνάμεις. Οι φτερούγες των Αρχαγγέλων αποτελούσαν και αποτελούν έναυσμα για να ανοίξουν τα κανάλια της καρδιάς συναντώντας τα στρώματα του αιθέριου σώματος σε διαστάσεις πέραν των βιολογικών. Γιατί τα αναρίθμητα θαύματα στο όνομα των Αρχαγγέλων σε συνδυασμό με τον καταληκτικό ρόλο που διαδραματίζουν στη θρησκευτική πίστη και παράδοση των Λέσβιων οι οποίοι ανήμερα της Χάρης τους τιμούν από το 1912 και την απελευθέρωση του νησιού έχουν πραγματικά αναγάγει την υπόσταση τους σε ένα ιερό και συνάμα αξιοσέβαστο μυστήριο. Η παρουσία των Αρχαγγέλων έκδηλη σε κάθε γωνιά της λεσβιακής γης και οι ναοί προς τιμήν τους γραφικοί και παράλληλα κομβικής φύσεως για όσους αναζητούν τη γαλήνη στις δεήσεις προς τιμήν Τους. 8η Νοεμβρίου λοιπόν, μία ημέρα με θρησκευτικές αλλά και εθνικές καταβολές για τη Λέσβο η οποία τιμά τους Αγγέλους της αλλά και τους ήρωες που δώρισαν ψυχή τε και σώματι για την απελευθέρωση της από τον τουρκικό ζυγό.

Διαβάστε περισσότερα...

Του Αγίου Δημητρίου (Τ αγιού Δημητριγιού)

Δημήτριον νύττουσι λόγχαι Χριστέ μου,Ζηλοῦντα πλευρᾶς λογχονύκτου σῆς πάθος. Εἰκοστῇ μελίαι Δημήτριον ἕκτῃ ἀνεῖλον.Πολλοί οι Δημήτριδες και οι Δήμητρες στο νησί. Αρκετές και οι εκκλησιές και τα εκκλησσάκια στην χάρη του.Οσο για τα πανηγύρια τούτη την μέρα την μέρα της χάρης του?

Διαβάστε περισσότερα...

Άγιος Ιγνάτιος Αγαλλιανός


Ο άγιος Ιγνάτιος είναι από τους περισσότερο γνωστούς στο νησί μας τοπικούς αγίους.Ο Ιγνάτιος είχε το βαπτιστικό όνομα Ιωάννης. Αργότερα όταν χειροτονήθηκε, πήρε το όνομα Ιγνάτιος.

Διαβάστε περισσότερα...

Το Κυριακάτικο τραπέζι

Κάποτεη Κυριακή ήταν η μέρα του Θεού και της ξεκούρασης.  Ο κόσμος πήγαινε στην εκκλησία το πρωί και μετά η οικογένεια μαζευόταν στο σπίτι για ένα πλούσιο γεύμα που συνήθως θα περιελάμβανε κρέας.

Διαβάστε περισσότερα...

O Tρύγος

Ο Σεπτέμβριος λέγεται και Τρυγητής (γιατί γίνεται ο τρύγος των σταφυλιών).. Στην εικονογραφία των Μηνών ο Σεπτέμβριος παριστάνεται ως τρυγητής με το τρυγοκόφινο, να τρυγάει ο ίδιος ή να πατά σταφύλια στο πατητήρι, περιστοιχισμένος από άνδρες και γυναίκες σε ευθυμία που τρυγούν τον μεθυστικό καρπό του αμπελιού. Παλαιότερα τον τρύγο τον μετέτρεπαν σε πανηγύρι

Διαβάστε περισσότερα...

Της υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

"Το Σταυρό σου προσκυνούμε Δέσποτα", ψάλλει ο κλήρος και οι πιστοί ακολουθούν ένα ακόμη χορό δοξολογίας προς τιμήν της μεγάλης εορτής της χριστιανοσύνης. Του Σταυρού λοιπόν κάθε χρόνο ανήμερα της 14 Σεπτεμβρίου και εκκλησίες και ξωκλήσια γεμίζουν κόσμο ο οποίος κατανυκτικά ακολουθεί το τελετουργικό το οποίο περιλαμβάνει θεάρεστους ύμνους που εξιστορούν το χρονικό της ανακαλύψεως και υψώσεως του Τιμίου Ξύλου. Η ανακάλυψη έγινε από την Αγία Ελένη μητέρα του αυτοκράτορος του Βυζαντίου Κωνσταντίνου του Μέγα με τις υποδείξεις ερευνητών οι οποίοι πρωταγωνιστήσαν σε μία μεγαλοπρεπή αποστολή υπό τη χρηματοδότηση του αυτοκράτορα.

Διαβάστε περισσότερα...

Αναδρομές με άρωμα μούστου

Σύκα και σταφύλια. Ανταποκρίνονται και αυτά στον κανόνα της απόλυτης αφθονίας που διέπει το νησί. Οι ευλογημένοι αυτοί καρποί που ύμνησαν οι αρχαίοι και συνεχίζουν να τιμούν οι νεότεροι αποτελούν ένα δώρο της φύσης στον άνθρωπο. Ένα δώρο που η λεσβιακή γη προσφέρει σε κάθε βήμα στους ντόπιους αλλά και στους ξένους. Οι τρόποι για να εκμεταλλευτεί κανείς τις θρεπτικές αυτές πρώτες ύλες είναι πολλοί. Ωστόσο διαφέρουν από γενιά σε γενιά.

Διαβάστε περισσότερα...

Ο άγιος που... φανερώνει μυστικά

Ποιός Χριστιανός δεν τον έχει επικαλεστεί όταν έχει χάσει κάτι? Ποιό σπίτι δεν έχει ψήσει την πίτα του στην γιορτή του?Ποιός δεν έχει πάρει κομμάτι απο την ευλογημένη πίτα με την ευχή του πάτερ: «Θεός σχωρές τη μάνα του Αγίου Φανουρίου», «και του Χρόνου», «βοήθειά σας»....Ομορφα έθιμα που χει τούτη η χώρα...

Διαβάστε περισσότερα...

Οι Παναγιές της Λέσβου

Κάθε φορά που τα πράγματα παρεκκλίνουν από ότι ο καθένας θεωρεί υγιές και σωστό για τη ζωή του αλλά και όποτε νιώθουμε δέος και πληρότητα για όλα όσα ο βίος μας περιλαμβάνει επικαλούμαστε τη Χάρη της. Γιατί η αγκαλιά της είναι πάντα το καταφύγιο για τα  όμορφα και τα άσχημα, τα εύκολα και τα πιο απαιτητικά. "Μάνα" όλου του κόσμου χωρίς να ξεχωρίζει κανένα από τα παιδιά της τα οποία προσδοκούν το χάδι και την εύνοια της με προσευχές, κεράκι, τάματα και απόλυτη αφοσίωση. Η "Κοίμηση" της δεν θα μπορούσε παρά να αποτελεί ύψιστη στιγμή κατάνυξης αλλά και έστω τυπολατρικού πένθους μιας και ουδέποτε "πέθανε" αλλά απλώς "εκοιμήθη". Η Λέσβος είναι ένας τόπος όπου τα προσκυνήματα προς τιμήν της Παναγίας είναι πολλά. Φιλοτεχνημένα με περίσσεια τέχνη και μεράκι και κυρίως πίστη ως υπέρτατο δομικό λίθο, αποτελούν πόλο έλξης μεγάλου αριθμού επισκεπτών όλο το χρόνο με κορύφωση παραμονές και ανήμερα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. 15 Αυγούστου το νησί τιμά την Αγία Μητέρα και το Lesvoskitchen κάνει ένα πέρασμα από τα γνωστότερα αλλά και αφανή σημεία λατρείας προς το πρόσωπο Της.

Διαβάστε περισσότερα...

Το οδοιπορικό του τραχανά στα Παράκοιλα

Άγχος και αγωνία κυριαρχούν. Ωστόσο ο σεβασμός στην παράδοση έκδηλος από την αρχή μέχρι το τέλος. Τα αρώματα που απαρτίζουν το τελετουργικό της παρασκευής του ξυπνούν αναμνήσεις και κάνουν τις άγκυρες της ιστορίας ακόμη πιο σταθερές, τις ρίζες της ντόπιας κουλτούρας ακόμη πιο διεισδυτικές. Η προσπάθεια σκληρή από την αρχή και ο ιδρώτας να τρέχει ποτάμι. Τα χέρια σκληρά από την εργασία της υπαίθρου αλλά σίγουρα μεστά και τα μόνα κατάλληλα για να τον δαμάσουν με δύναμη και πυγμή. Τα γυναικεία βλέμματα συνεχή και οι οδηγίες από το έμπειρο κονάκι της κουζίνας αδιάκοπες και απαραίτητες για να δέσει το αποτέλεσμα. Τα καζάνια σαν γόνιμες μήτρες κυοφορούν τη γονιμοποίηση της παράδοσης με τη διαχρονικότητα ενώ τα υλικά σμιλεμένα με αγάπη και μεράκι φέρνουν στην επιφάνεια το "νεογνό" της συλλογικότητας που τελικά στα χωριά της υπαίθρου ζει και ανααπνέει από πολύ νωρίς. Και αυτοί που ξέρουν χαίρονται. Αυτοί πάλι που μαθαίνουν ενθουσιάζονται και εκ πρώτης απορούν: πώς μπορεί η διαδικασία παρασκευής ενός τροφίμου να ξυπνά όλη αυτή τη μαγεία και να την τρέφει κάθε φορά που αναβιώνει σε κάθε σπίτι στις γειτονιές των Παρακοίλων; Αυτό είναι το οδοιπορικό του τραχανά με αφετηρία την καρδιά και τελικό αποδέκτη το τραπέζι αυτών που ξέρουν ότι το φαγητό είναι πρώτα ιστορία, μετά απόλαυση και κατόπιν ανάγκη...

Διαβάστε περισσότερα...