• Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Γιορτές
  • Παξιμάδια.Ο άρτος των φτωχών

    "Έχεις κα συ κακόμοιρε κουπιά σε μαύρα χάλια που μόλις πέσουν στο νερό λιώνουν σαν..παξιμάδια". Έτσι λένε οι στίχοι του Θανάση Παπακωνσταντίνου και η ερμηνεία του Σωκράτη Μάλαμα υμνεί ένα τραγούδι με ιδιαίτερο τίτλο.

    Τα παξιμάδια. Και η αλήθεια είναι πως αποτελούν ένα ιδιαίτερα απλοικό για άλλους ταπεινό ίσως και συνυφασμένο με περιόδους νηστείας έδεσμα. Ωστόσο η φήμη και η θρεπτική τους αξία αγγίζει την αρχαιότητα. Τότε που τα αποκαλούσαν "Διπυρίτη άρτο" από την ανάγκη να φουρνίζονται εις διπλούν. Ακόμη και οι συγγραφείς εκείνων των καιρών μιλούν γι αυτά μετονομάζοντας τα. Το παξιμάδι αρχίζει να αποκαλείται "πάξαμα" ή "παξαμίτης" ενώ πληροφορίες αποδίδουν τη νέα ονομασία ,η οποία απέδωσε την σημερινή, στον λόγιο συγγραφέα Πάξαμο ο οποίος είχε μία έφεση στην συγγραφή κειμένων γαστρονομικού ενδιαφέροντος.

    Πέραν των ποικίλων αναφορών του σε βιβλία και συγγράματα το παξιμάδι αποτέλεσε σωτήρια θρεπτική λύση για όσες οικογένειες διέθεταν πενιχρά εισοδήματα με αποτέλεσμα να αδυνατούν να προμηθεύονται καθημερινά τον "άρτον ημών των επιούσιον"...Ενόσω βρίσκονταν σε περίοδο άνθησης εκμεταλλεύονταν τις ποσότητες αλεύρων που διέθεταν χωρίς να...κοσκινίζουν πολύ το πράμα παράγοντας μεγάλες ποσότητες ψωμιού. Το φρέσκο προιόν διατηρούταν κανονικά 2 με 3 μέρες και κατόπιν φούρνιζαν ότι περίσσευε σε χαμηλή θερμοκρασία προς αποβολη υγρασίας με σκοπό τη συντήρηση για όσο το δυνατόν περισσότερο. Επομένως τα παξιμάδια μόνο ταπεινά δεν φαίνεται να είναι και δικαίως αποκαλούνταν "ψωμί των φτωχών". Αλλά και τροφή αυτών που απυσίαζαν από τις εστίες τους λόγω εργασίας. Ναυτικοί, ψαράδες, αγρότες και άλλοι επαγγελματιές σε πόστα τωρινά και αλλοτινά γρατζούνιζαν με ευχαρίστηση το παξιμάδι τους με τη συνοδεία ελιάς, ντομάτας και άμα είχαν λίγα τάλαρα παραπάνω και τυρί υμνώντας τη γεύση και το άρωμα του κατά τη διάρκεια του κολατσιού. Παράλληλα αποτελούσαν σπουδαίο τρόφιμο εν καιρώ πολέμου για τους στρατιώτες τους ναύτες και βέβαια τους αντάρτες κατά τη διάρκεια της Κατοχής.

    Τα παξιμάδια έχουν πολλές μορφές. Υπάρχουν οι περιβόητες κουλούρες, ο ντάκος αλλά και μικρότερα στο μέγεθος μπουκιάς. Πάραλληλα παρασκευάζονται από διάφορα άλευρα. Σιταρένιο, κριθαρένιο ή από σίκαλη, συνδυασμένο με γλυκάνισο και άλλα μυρωδικά, κρασί, ελαιόλαδο κτλ το παξιμάδι είναι η καλύτερη συνοδεία για ένα πρωινό γεύμα με παραδοσιακό φόντο. Ζεστό τσάι ή άλλα βότανα όπως φασκόμηλο, ματζουράνα, τήλιο. Ελληνικός μερακλίδικος καφές με ολίγη ή μέτριος, με ταχίνι ή σκέτος. Τα ανωτέρω συνδυάζονται άψογα με τυρί, ελιές και βέβαια σπιτικό παξιμάδι παρασκευασμένο από ζυμωτό ψωμί η προερχόμενο σε τεράστια ποικιλία από τους Γυναικείους ΣυνεταιρΙσμούς του νησιού. Ξακουστά είναι τα παξιμάδια της Φίλιας αλλά και αυτά του Λισβορίου. Επίσης μοναδικά στο είδος τους τα γνήσια σιταρένια παξιμάδια της Αγιάσου. Σ' όποιο σημείο της Λέσβου και αν σταθεί κανείς τα παξιμάδια έχουν την τιμητική τους ενώ αποτελούν διαχρονικές αξίες συνυφασμένες με την παράδοση και την κουλτούρα του τόπου.

    • Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
      (1 Ψήφος)

    Προσθήκη σχολίου

    Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.




    επιστροφή στην κορυφή