• Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Γιορτές
  • Των Μυροφόρων (του Βαγγέλη Λαγαρή)

    «Ἠγόρασαν ἀρώματα και λίαν πρωΐ ἔρχονται ἐπί τό μνημεῖον»
    Κυριακή των Μυροφόρων η Εκκλήσια μας θυμάτε και τιμά τις Μυροφόρες γυναίκες που πολύ πρωί της Κυριακής όπως μας λέει το Ευαγγελίο, πριν ακόμα βγει ο ήλιος πήγανε στο μνήμα του νεκρού Ιησού για να το αλείψουν με αρώματα όπως ήταν η ιουδαϊκή συνήθεια εκείνο το καιρό. Και αυτό το έκαναν διότι όταν έγινε η αποκαθήλωση ήταν ήδη αργά την Μ. Παρασκευή και δεν πρόλαβαν να το μυρώσουν, όπως αρμόζει σε έναν νεκρό της εποχής εκείνης. Και η επομένη ήταν Σάββατο που δεν επιτρεπόταν να κάνουν καμία εργασία. Έτσι λοιπόν και χωρίς να λογαριάσουν κανέναν κίνδυνο ακόμα και τον φόβο των στρατιωτών που φύλαγαν τον τάφο του Ιησού ξεκίνησαν μέσα στους άδειους δρόμους της Ιερουσαλήμ με τα αρώματα στα χέρια τους.

    Η μόνη τους ανησυχία ήταν ποιος θα μας βοηθήσει να «αποκυλίσουν τον λίθον εκ της θύρας του μνημείου». Αλλά αντί να αλείψουν με μύρα το νεκρό σώμα, αντί να κλάψουν για τον νεκρό, έγιναν οι πρώτοι θεατές του κενού τάφου και πρώτες αυτές άκουσαν από τον φύλακα άγγελο το ζωηφόρο μήνυμα της Αναστάσεως και έγιναν από Μυροφόροι, Ευαγγελίστριες, διότι έφεραν το Ευαγγέλιο της εγέρσεως στους μαθητές, (που και αυτοί ακόμα ήταν κρυμένοι για τον φόβο των Ιουδαίων), και εκείνοι το μετέφεραν στον κόσμο, καθώς γράφει ο Ευαγγελιστής: «…υπάγετε είπατε τοις μαθηταίς αυτού και τω Πέτρω…» (Μάρκος 16,7). Ήταν η πρώτη ανταμοιβή στην αγάπη τους, το πρώτο δώρο στην αυταπάρνησή τους. Με πολύ βιασύνη και με μεγάλη συγκίνηση πήραν το δρόμο της επιστροφής προς στους μαθητές.

     Όμως μία ακόμα έκπληξη τις περίμενε, είδαν τον Αναστάντα Κύριο να τις προσφωνεί με τον γλυκό χαιρετισμό του «χαιρετε». Την πονεμένη καρδιά τους πλημμύρισε η χαρά της Αναστάσεως, τον είδαν, τον άκουσαν και με απερίγραπτη αγαλίαση και ευγνωμοσύνη έπεσαν στα πόδια του.
    Η Εκκλησία τις τιμά με πολύ σεβασμό για την αγάπη, και τον ηρωισμό τους. Όμως σωστό θα ήταν να αναφέρουμε και τα ονόματα των γυναικών – μυροφόρων.Μαρία η Μαγδαληνή, η οποία μετά την ανάσταση πήγε στην Ρώμη και διαμαρτυρήθηκε στον Τιβέριο κατά του Πιλάτου και των αρχιερέων των Ιουδαίων οι οποίοι άδικα θανάτωσαν τον Χριστό. Και σε αυτή οφείλουμε κατά μία παράδοση την προσφώνηση «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ – ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ». Πέθανε στην Έφεσο και ετάφη από τον Ευαγγελιστή Ιωάννη. Σαλώμη, ήταν η θυγατέρα του Ιωσήφ του μνήστορος και σύζυγος του Ζεβεδαίου, η ετεροθαλή «αδελφή» του Χριστού. Ο Ιωσήφ είχε από την πρώτη του γυναίκα πολλά παιδιά τον Ιάκωβο, τον Ιωσή, τον Σίμων, τον Ιούδα, τον Θάμαρ, την Εσθήρ και την Σαλώμη). Ιωάννα του Χουζά, ο σύζυγος της ήταν επίτροπος του Βασιλιά Ηρώδη.
    Η Μαρία του Κλωπά αναφέρεται για πρώτη φορά κατά την ημέρα της Σταυρώσεως. Το βράδυ της ίδιας ημέρας την βρίσκουμε μαζί με την Μαρία τη Μαγδαληνή να κάθονται απέναντι στον τάφο (Ματθαίος 27,31, Μάρκος 15,47), ενώ το πρωί της επόμενης ημέρας ήταν μια από τις μυροφόρες, που πήγαν στον τάφο. Επίσης η Μαρία του Κλωπά, ήταν παρούσα και κατά την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος στο υπερώο. Όταν σχηματίστηκε η πρώτη Εκκλησία στην Ιερουσαλήμ, η Μαρία εξακολούθησε να προσφέρει σ' αυτή τις υπηρεσίες της, για την επέκταση της αληθινής πίστης και για κάθε καλό και φιλάνθρωπο έργο.

    Μαρία και Μάρθα οι αδελφές του Αναστημένου Λάζάρου.
     Όπως μας λέει ο Ευαγγελιστής Λουκάς πολλές ήταν ακόμα οι γυναίκες που διακονούσαν τον Κύριο αλλά και βοηθούσαν σημαντικά τις γυναίκες που επισκέφθηκαν τον Τάφο του. Αλλα τα όνοματά τους δεν είναι καταγεγραμμένα. Γενικά οι Μυροφόρες έκαναν αθόρυβο έργο και βρέθηκαν ξαφνικά στο προσκήνιο με την Ανάσταση. Μετά τα γεγονότα γύρισαν και πάλι στην αθόρυβη διακονία τους. Η ζωή τους είναι ένα θαυμάσιο παράδειγμα και προς μίμηση όχι μόνο για τις σημερινές γυναίκες αλλά και για όλους μας!!!

     

    • Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
      (0 ψήφοι)

    Προσθήκη σχολίου

    Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.




    επιστροφή στην κορυφή