• Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Γιορτές
  • Κρασιά Λέσβου

    Το κρασί (οίνος) είναι φλέρτ ,είναι έρωτας ,μέσον επικοινωνίας! Μας συντροφεύει στις ιδιαίτερες στιγμές μας όπως ρομαντικές βραδιές ή επίσημα γεύματα αλλά και σε πιο ξέγνοιαστες περιστάσεις (σε κάποιο κέντρο διασκέδασης – νησί - διακοπές).

    Στη Λέσβο το κρασί Κοκκινέλι ήταν περιζήτητο. Ερχόταν καΐκια και φόρτωναν μεγάλες ποσότητες κρασιού σε σφραγισμένες στάμνες των 6 οκάδων. Για κάθε στάμνα πλήρωναν μια χρυσή λίρα Τουρκίας. Τέτοιο κόκκινο κρασί έβγαζαν και στα Πέδια Σκαλοχωρίου. Το έστελναν στη Κωνσταντινούπολη με καΐκια  από το Καλό Λιμάνι (Τσαμούρ Λιμάνι).

    Από την αρχαιότητα τα κρασιά της Λέσβου  ήταν περιζήτητα.Στην αρχαιότητα το κρασί της Μήθυμνας εθεωρείτο το νέκταρ των Ολύμπιων Θεών.Στο νησί καλλιεργείται κυρίως ο ευωδιαστός μαύρος γλυκός οίνος μια ποικιλία που καλλιεργείται σήμερα αποκλειστικά πάνω στη λάβα που κάποτε δημιούργησε το Απολιθωμένο Δάσος της Λέσβου.Τα σύγχρονα κρασιά της Λέσβου μπορούν να κατακτήσουν νέους και βετεράνους οινόφιλους, με την ποιότητα, τη διαφορετικότητα και το μοναδικό χαρακτήρα τους.Παρότι τα λίγα οινοποιεία, σε σχέση με το μεγάλο μέγεθος του νησιού, δεν επιτρέπουν να μιλάμε, ακόμα, για δρόμους του κρασιού στη Λέσβο, για τους οινόφιλους, η προοπτική "Οινοτουρισμός στη Λέσβο" είναι πλέον υπαρκτή, τουλάχιστον για τους αποφασισμένους, αυτούς δηλαδή που θα κάνουν πολλά χιλιόμετρα για να επισκευθούν ένα οινοποιϊο.Οινοποιεία - Παραγωγοί Κρασιού - Οινοτουρισμός στη Λέσβο:

    Κατάλογος των οινοποιείων της Λέσβου
    Οινοποιείο Μεθυμναίος - Χίδηρα Βατούσσας Ερεσού Άντισσας 
    Επισκέψιμο οινοποιείο 
    Οινοφόρος Μεγαλοχωρίου - Ουτζά Μυτιλήνης, επισκέψιμο οινοποιείο

    Σήμερα υπάρχουν λίγοι αμπελώνες και μικροί με μορφή οικοτεχνίας, που παράγουν μικρές ποσότητες αλλά άριστης ποιότητας κρασί, ενώ τα τελευταία χρόνια στη Λέσβο, αναπτύχθηκαν κάποια οινοποιία όπως αυτό του κ.Πατερέλλη που παράγουν βιολογικά κρασιά.Τα κρασιά «Δάφνις και Χλόη» και «Μάκαρα» είναι οι πρώτοι καρποί του Οινοφόρου Μεγαλοχωρίου, φτιαγμένα από σταφύλια του αμπελώνα της οικογένειας στο Μεγαλοχώρι, αλλά και από αμπελώνες άλλων περιοχών της Λέσβου.

    Και κάποια ιστορικά στοιχεία για τον οίνο του νησιού.

    Ο τρύγος στη Λέσβο

    Του Β. Πλάτανου, Ελληνικά λαϊκά πανηγύρια, Αθήνα 1963, σελ. 72-79 «Ο τρύγος ξεκίναγε τη Σταυροδευτέρα, δηλαδή τη μέρα μετά του Σταυρού. Όλη η οικογένεια κατέβαινεστο αμπέλι. Τρυγούσανε με κέφι και τραγούδι αλλά χωρίς να σταματούν τη δουλειά. Όταν τους έκαιγε ο ήλιοςκατά το μεσημέρι βουτούσανε να δροσιστούν στη θάλασσα. Κολυμπούσανε ολόγυμνοι χωριστά οι άνδρες και οιγυναίκες. Ύστερα στρώνανε να φάνε άλλα όχι μαγειρευτό φαΐ γιατί την μέρα του τρύγου δεν μαγειρεύανε. Τασταφύλια τα κουβαλούσανε τα γομάρια στις απλωταριές των ξοχάρικων σπιτιών.  Την άλλη μέρα άρχιζε ηδουλειά της απλωταριάς. Στρώνανε κάτω βρούλα που κόβανε από το λιβάδι και αράπες,  καλαμιές σταριού. Πάνω στρώνανε τα τσαμπιά των σταφυλιών, καντίλες , μοσχάτα, κέρινα, κρασάτα, ροζακιά, μοσχομυρισμέναρουμπίνια που γυαλοκοπούσανε στον ήλιο έτσι μαζεμένα με λογιώ λογιώ χρώματα.  Κάποιος τα φύλαγεσυνήθως παιδί από πουλιά και έντομα. Τα άφηναν δύο μέρες να φύγουν τα πολλά νερά και να μείνει ο γλυκόςχυμός τους. Στην αυλή στρώνανε τον σταφυλόπατο. Βάζανε δύο τρίποδα και κρατούσαν το πατητήρι ψηλότερααπό τη μία πλευρά για να κυλά ο μούστος. Πατούσαν νεαρά αγόρια, ενώ τα κορίτσια κουβαλούσαν τα σταφύλιακαι έβγαζαν από το πατητήρι τα τσάμπουρα τα έστυβαν λίγο με το χέρι και τα βάζανε στους κουβάδες. Το ίδιοκάνανε και με τις στημένες ρόγες. Στο κατώι βάζανε αλλού το μούστο σε κιούπια και αλλού τα τσάμπουρα καιτις στυμμένες ρόγες. Ο μούστος με τον καιρό γινότανε κρασί και τα τσάμπουρα τα έβραζαν στα ρακοκάζανα. Μετά το πάτημα γινότανε το μεγάλο γλέντι.»

    Την πρώτη του Μάη Στη Λέσβο,  μόλις ξυπνούσαν το πρωί έβαζαν στο στόμα τους ένα σύκο,  έναν βλαστό από κλήμα καιαντίδωρο της Μ. Πέμπτης και αυτά για να μην τους  «κομπώσει» ο γάιδαρος. Αν το συμπαθές τετράποδοπρολάβαινε να γκαρίξει πρώτο, όσο ήταν ακόμα νηστικοί, τότε δεν θα πέρναγε ο λόγος τους πάνω του.

    • Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
      (0 ψήφοι)
    Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Η Ταβέρνα Σπάστε το..ρόδι...Ή καλύτερα φάτε το.. »

    Προσθήκη σχολίου

    Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.




    επιστροφή στην κορυφή