Πάσχα

Μ.Πέμπτη στη Λέσβο

"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου" και ο Εσταυρωμένος εμφανίζεται στα χέρια των ιερέων καλώντας με τη συνταρακτική πονεμένη όψη του κάθε πιστό να συμπάσχει μαζί του. Ωστόσο μπορεί το Θείο δράμα να φθάνει στην αποκορύφωση του ο λαός όμως της Λέσβου διαθέτει μία πλούσια γκάμα εθίμων πέρα από το βάψιμο των κόκκινων αυγών συμπληρώνοντας λαογραφικά τη μέρα ετούτη. Η Μ. Πέμπτη αποτελεί έναν ακόμη χρονικό σημείο για όσα δεν έχουν περάσει ακόμα στη λήθη αποτελώντας αναπόσπαστα κομμάτια της κουλτούρας των ντόπιων. 
 Το οδοιπορικό της Μ. Πέμπτης μας βρίσκει στην όμορφη Αγιάσο όπου οι καμπάνες από νωρίς το απόγευμα καλούν τους πιστούς να παραστούν στον όρθρο με τροπάρια και ύμνους γεμάτα οδύνη και κλαυθμό. Σημείο αναφοράς αποτελεί η ανάγνωση των 12 Ευαγγελίων όπως σε κάθε ναό της χ'ωρας με τη διαφορά ότι στο άκουσμα καθενός από αυτά οι γυναίκες έφτιαχναν με το κερί ένα σταυρό και αφού συγκέντρωναν 12 στο σύνολο τους έπαιρναν σπίτι τοποθετώντας τους στις γωνίες για να "ψοφήσουν οι κοριοί και οι ψύλλοι".
 Στη Μόρια ανήμερα Μ.Πέμπτη αναβιώνει το έθιμο της ρόκας. Τα παιδιά του χωριού κόβουν ένα κλαδί δάφνη και καρφιτσώνουν επάνω κομμάτια κόκκινου υφάσματος και περιφέρονται στα σπίτια του χωριού λαμβάνοντας από τις νοικοκυρές φρεσκοβαμμένα κόκκινα αυγά. 
 Επόμενος σταθμός τα Βασιλικά όπου μετά το πέρας της πρωινής ακολουθίας η παπαδιά ή ο νεοκώρος μαζί με τα παιδιά στολίζουν το ρουμάνι παίρνοντας ένα κομμάτι δάφνη και τοποθετώντας μικρά κουρελάκια από μοδίστρες του χωριού. Κατόπιν ο νεοκώρος μαζί με τα παιδιά έπαιρναν τη δάφνη και γύριζαν από σπίτι σε σπίτι λέγοντας ένα τραγούδι και μοιράζοντας αντίδωρο. Επιπλέον αν υπήρχε σε κάποιο σπίτι ασθενής άφηναν ένα κουρελάκι για "να δέσει στο χέρι του άρρωστου" με σκοπό την ίαση του. 
 Τέλος μετά τη λειτουργία της Μ.Πέμπτης τα κορίτσια "ξημερώνουν" το Χριστό ψάλλοντας παράλληλα το μοιρολόι της Παναγίας. Ακολουθεί η διαδικασία στολισμού του Επιταφίου. 

Διαβάστε περισσότερα...