• Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Ιστορία και Παράδοση
  • "Σήμερον κρεμάται επί ξύλου"...

    «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου». Με αυτόν τον στίχο ξεκινάει η έξοδος του Εσταυρωμένου από το ιερό των ναών οι οποίοι  πλημμυρίζουν από πιστούς  συμμετέχοντας πλήρη συνειδήσι στην ακολουθία του Θείου δράματος που εκτυλίσσεται ανήμερα Μ.Πέμπτη.

    Η Σταύρωση του Κυρίου αναβιώνει κάθε χρόνο συμβολικά με την έξοδο του ιερέως από το ιερό κρατώντας στα χέρια τον ξύλινο σταυρό επάνω στον οποίο βρίσκεται το σώμα του Ιησού. Η έξοδος πραγματοποιείται μετά το πέρας του έκτου Ευαγγελίου ενώ η ακολουθία ολοκληρώνεται μόλις διαβαστούν και τα υπόλοιπα έξι. Οι ιεροί Απόστολοι εξιστορούν τα του Μυστικού Δείπνου ως την τελευταία προσωπική στιγμή του Χριστού με τους 12 μαθητές του. Η προδοσία από τον αγαπημένο προσκείμενο προς αυτόν Ιούδα δίνει τη χαριστική βολή για την αρχή του τέλους της ανθρώπινης υπόστασης του Κυρίου ημών. Ο κήπος της Γεσθημανή είναι ο τελικός προορισμός όπου ο Ιησούς καταθέτει μέσω της προσευχής τους φόβους και την ανθρώπινη φύση του λίγο πριν τη σύλληψη και τη σταύρωση του για 30 αργύρια τα οποία έλαβε ο Ιούδας υπαίτιος της προδοσίας του.
    Στην Αγιάσο Λέσβου, οι γυναίκες στα Δώδεκα Ευαγγέλια κάθε φορά που τέλειωνε ένα Ευαγγέλιο, έφτιαχναν με το κερί ένα σταυρό. Μάζευαν 12 σταυρούς και τους κολλούσαν στις γωνίες του σπιτιού για να ψοφήσουν οι ψύλλοι και οι κοριοί.
    Υπάρχει η κοινή αντίληψη ότι οι ψυχές των νεκρών την Μ. Πέμπτη, όταν ο Σωτήρας κατεβαίνει στον Αδη, λυτρώνονται και ξανασαίνουν. Για αυτό και οι συγγενείς τους την ημέρα αυτή, ή τις επόμενες, επισκέπτονται τα νεκροταφεία και αφήνουν πάνω στους τάφους προσφορές ή μοιράζουν στη μνήμη τους τροφές. Οι πιστοί συρρέουν στους ναούς κρατώντας άνθη κυρίας γαρύφαλλα τα οποία χρησιμοποιούνται για το στολισμό του Επιταφίου.
    Από πλευράς γαστρονομίας η μέρα απαιτεί το βάψιμο των κόκκινων αυγών και γι αυτό αποκαλείται και Κόκκινη Πέμπτη. Το αυγό συμβολίζει τον τάφο του Κυρίου ο οποίος ήταν κλειστός αλλά εσωτερικά γεμάτος από ζωή καλωσορίζοντας την αναγέννηση επακόλουθο της Ανάστασης.  Το κόκκινο χρώμα που τα καλύπτει έχει διάφορες εξηγήσεις, ωστόσο η επικρατέστερη αφορά στο αίμα της θυσίας του Ιησού.
    Μία εξήγηση που δίνεται συχνά, λέει ότι η Παναγία πήρε ένα καλάθι αυγά και τα πρόσφερε στους φρουρούς του Υιού της, ικετεύοντάς τους να του φέρονται καλά! Όταν τα δάκρυά της έπεσαν πάνω στα αυγά, αυτά βάφτηκαν κόκκινα! 
    Μία άλλη ιστορία συνδέει το κόκκινο χρώμα με τη Μαρία Μαγδαληνή. Όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας ενημερώθηκε για την Ανάσταση του Χριστού, τη θεώρησε τόσο απίθανη "όσο και το να βαφτούν τα αυγά κόκκινα". Η Μαρία Μαγδαληνή τότε, χρωμάτισε μερικά αυγά κόκκινα και του τα πήγε για να του επιβεβαιώσει το γεγονός.Μία παραλλαγή της παραπάνω ιστορίας, θέλει μία γυναίκα να μην πιστεύει την είδηση της Ανάστασης Του Ιησού και να λέει: "Όταν τα αυγά πουκρατώ θα γίνουν κόκκινα, τότε θα αναστηθεί και ο Χριστός". Και τότε αυτά έγιναν κόκκινα"!
    Όποια και αν είναι η πραγματική προσέγγιση το έθιμο τηρείται πιστά και ευλαβικά από κάθε σπίτι με τις νοικοκυράδες μικρές και μεγάλες να επιδίδονται σε μία διαχρονική συνήθεια αναβιώνοντας έστω και έτσι κάτι από το μεγαλείο της θυσίας του Ιησού αναπόσπαστο κομμάτι της χριστιανικής πίστης και διδασκαλίας. Και του χρόνου!!!

    • Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
      (2 ψήφοι)

    Προσθήκη σχολίου

    Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.




    επιστροφή στην κορυφή