• Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Σαλάτες
  • Οι σαλάτες του χειμώνα

    Έχετε την εντύπωση ότι η παλέτα του οικογενειακού τραπεζιού φιλοξενεί χρώμα και βιταμίνες μόνο το καλοκαίρι; Λάθος γιατί όλες οι εποχές έχουν τη δική τους παραγωγή από το μποστάνι κατευθείαν στο πιάτο μας και πιο συγκεκριμένα στην βαθιά και καλαίσθητη σαλατιέρα. Ειδικά ο χειμώνας φημίζεται για την ποικιλία λαχανικών ακόμη και αν πολλά είδη χλωρίδας και πανίδας βεβαίως έχουν πέσει σε βαθύ ύπνο μέχρι την άνοιξη. Σαλάτες δροσερές αλλά και βραστές, με μπόλικο λεμόνι ή ξύδι και φυσικά κορωνίδα της μοναδικής τους θρεπτικής και γευστικής αξίας άφθονες δόσεις από βελούδινο χρυσοπράσινο έξτρα παρθένο  ελαιόλαδο. Ευκαιρία να ανακαλύψουμε μαζί τις υπερβιταμινούχες βασίλισσες του τραπεζιού μας οι οποίες κλέβουν παράσταση στα γεύματα όλων των εποχών και βαθμίδων.

    1)Μαρούλι: Αν το αναζητήσετε οποιαδήποτε άλλη εποχή εκτός χειμώνα και άνοιξης θα διαπιστώσετε τη "στριφνή" γευστική του πλευρά καθότι ως προϊόν θερμοκηπίου έχει συνήθως πικρή γεύση και σκληρότερα φύλλα. Ωστόσο το φρέσκο, δροσερό μαρουλάκι δεν λείπει από κήπους και αυλές καθώς αποτελεί το πιο κοινό εγχείρημα της κηπουρικής μας σταδιοδρομίας. Το κόβουμε με το χέρι σε μεγάλα κομμάτια για να μη χάσει τις βιταμίνες του και το καταναλώνουμε σχετικά γρήγορα για να μην πικρίσει. Συνήθως μόλις το κόψουμε το αλατίζουμε και το βάζουμε στο ψυγείο για λίγη ώρα με σκοπό οι χυμοί του να αποκτήσουν βαθύτερα την αλμύρα κάνοντας τη γεύση μοναδική. Φρέσκο κρεμμυδάκι δεν λείπει επ' ουδενί. Λεμόνι ή ξύδι και φυσικά μπόλικο  ελαιόλαδο  για τέλειο αποτέλεσμα. Φυσικά το μαρούλι αποτελεί δυνατή βάση και συνοδευτικό για πολλές ακόμη επιλογές σαλάτας.

    2)Λάχανο: Μπορεί η κλασσική λαχανοσαλάτα να έχει καταγωγή από την Ολλανδία αλλά και την Ελλάδα η καλλιέργεια του είναι διαδεδομένη αγγίζοντας τα 8.000 στρέμματα τα οποία παράγουν περίπου 130.000. Φυσικά η λεσβιακή κουζίνα δεν το αποχωρίζεται σχεδόν ποτέ ειδικά τους χειμερινούς μήνες. Μπορεί όταν βράζει να μυρίζει έντονα, -αν και η οσμή εξουδετερώνεται εύκολα αν βράσουν μαζί με τα φύλλα φέτες λεμονιού-, να αποτελεί πρώτη ύλη και ιδανική αγκαλιά για τα ντολμαδάκια που στη Λέσβο αποκαλούμε "λαχανάκια" αλλά τρώγεται φανατικά ακολουθώντας την ιεροτελεστία κοπής του ς ωμή σαλάτα με μπόλικο ξύδι κατά προτίμηση χύμα βαλσάμικο ή λεμόνι και φυσικά ελαιόλαδο . Ο συνδυασμός του με καρότο είναι ασυναγώνιστος. Προσθέστε και ξιδάτες ελιές για τέλειο αποτέλεσμα.

    3)Παντζάρια ή αλλιώς κοκκινόριζες: Και "κουτσνόρζις" στη λεσβιακή διάλεκτο. Αναμφισβήτητα από τα θρεπτικότερα και νοστιμότερα γλυκά λαχανικά αφού μειώνουν την πίεση, τη χοληστερίνη και ενισχύουν την αντοχή. Οι διάσημες κόκκινες αυτές ρίζες με τα περίτεχνα βαθυπράσινα φύλλα τα οποία συγκεντρώνουν τα περισσότερα ωφέλιμα συστατικά αποτελούν ένα εξαιρετικό δροσερό συνοδευτικό για ψητά αλλά κυρίως τηγανιτά ψάρια καθώς και τηγανιτές πατάτες ενώ μεγάλη παράλειψη αποτελεί η μη συνοδεία τους από σπιτική καλοχτυπημένη σκορδαλιά. Ένα μυστικό για τα παραγινωμένα παντζάρια που βρίσκονται ένα βήμα πριν την κατσαρόλα σας ρίξτε στο νερό που θα βράσουν μία πρέζα αλάτι και μία πρέζα ζάχαρη. Κάνουν θαύματα στη γεύση και την εμφάνιση τους. Σερβίρονται με ξύδι και φυσικά ελαιόλαδο . Έτσι για την ιστορία να σας πούμε ότι το χυμό από βρασμένα παντζάρια οι γιαγιάδες μας τον χρησιμοποιούσαν για να βάφουν τα πασχαλινά τους αβγά.

    4)Λαχανίδες: Είναι καλοδεχούμενες σε κάθε γεύμα που περιλαμβάνει ψάρι ή κρέας και φυσικά τρώγονται και μόνες τους με φρεσκοστιμμένο λεμόνι και αρθένο  ελαιόλαδο ". Κοντινοί συγγενείς με το λάχανο οι λαχανίδες είναι πλούσιες σε βιταμίνη Α και φιγουράρουν σε στρατιωτική διάταξη σε μεγάλες εκτάσεις και οριζόντια στοιχισμένες σειρές. Φυσικά τις αναζητούμε μόνο χειμώνα και άνοιξη γιατί από κει και έπειτα μεστώνουν και σκληραίνουν με αποτέλεσμα να μην είναι βρώσιμες.

    5)Χόρτα: Μμμμ!!Εδώ δεν υπάρχει περιορισμός γιατί τα βρώσιμα είδη είναι πολλά. Ραδίκια, ασβερνιές, καυκαλήθρες, πικρίθρες, αντράκλα, βλίτα, βρούβες αλλά και βλαστοί όπως τα κουρκουτσέλια, οι κρεμμυδούλες και πολλά άλλα είδη συνδυάζουν πολύτιμα στοιχεία για τη υγεία μας και κάνουν μόνο καλό στον οργανισμό και βέβαια πρωτίστως στον ουρανίσκο μας. Τα περισσότερα φυτρώνουν σε πεδινές αλλά κάποια και σε ορεινές περιοχές και ειδικά το χειμώνα η φράση "πάμε για χόρτα" είναι περισσότερο συχνή από ποτέ αφού τα περισσότερα είδη φυτρώνουν τότε. Υπάρχει ανάγκη καθοδήγησης από έμπειρους μαζωχτές καθώς πολλά χόρτα ανακατεύονται με ακατάλληλα προς βρώση φυτά με παραπλήσιο χρώμα και σχήμα. Παράλληλα χρειάζεται τεχνική και για να βγουν από το έδαφος. Μην καθόμαστε άλλο. Σακούλα, μαχαίρι και βουρ για αγρούς και όρη καταλήγοντας τη σοδειά στο πιάτο μας με μπόλικο λεμονάκι και φυσικά άφθονες δόσεις ελαιολάδου "Olvia". Απαραίτητη συνοδεία ζυμωτό ψωμάκι από τα χεράκια μας!!

    6)Κουνουπίδι: Αποτελεί βάση για το πιο λαχταριστό γιαχνί γαρνιρισμένο με φρεσκοτριμμένο λαδοτύρι. Τηγανιτό αλλά και τουρσί είναι επίσης νοστιμότατο. Ναι μεν αλλά και ως σαλάτα υπερέχει στα σημεία γεύσης και διατροφικής αξίας. Και μπορεί για κάποιους το βράσιμο του να είναι φόβος και τρόμος ως προς τη μυρωδιά,-ρίξτε μία φέτα ψωμί στην κατσαρόλα όταν το βράζετε για να μειωθούν οι οσμές-, ωστόσο όταν φτάνει στο πιάτο μας αχνιστό και γαρνιρισμένο με μπόλικο λεμόνι και  ελαιόλαδο , μας αποζημιώνει με τον καλύτερο τρόπο. Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα αντικαρκινικά λαχανικά. Τελικά η οσμή κατά το βράσιμο είναι μάλλον πταίσμα..

    7)Μπρόκολο: Από τα πιο αγαπημένα σκουροπράσινα λαχανικά και με επιστημονικά αποδεδειγμένες ενδείξεις ότι ενισχύει την ασπίδα του οργανισμού ενάντια στον καρκίνο. Προμηθευτείτε το λοιπόν και να τι καλλιεργείτε εσείς ακόμη καλύτερα και φροντίστε να μην το παραβράσετε γιατί χάνει το 66% των ωφέλιμων συστατικών του. Λέγεται ότι το μπρόκολο του χειμώνα περιέχει και περισσότερη βιταμίνη C σε σχέση με την καλοκαιρινή σοδειά. Φυσικά πάει με όλα τα πιάτα καθώς και με όσπρια. Μπόλικο λεμόνι και άφθονο  ελαιόλαδο κάνουν τη γεύση του αξεπέραστη.

    8)Ρόκα: Συνοδεύει άλλα λαχανικά αλλά είναι εξίσου καλοδεχούμενη και μόνη της. Δένει μοναδικά με μαρούλι αλλά συνάμα και με λαδοτύρι σε ένα πιάτο αποκλειστικά για κείνη. Η ρόκα ναι μεν καλλιεργείται αλλά φυτρώνει και μόνη της κυρίως σε αυλές και κήπους. Σε κάποιες χώρες όπως η Σλοβενία τρώγεται βραστή με κρέας. Ωστόσο στη Ελλάδα και φυσικά στη Λέσβο που αφθονεί η πιπεράτη γεύση τη συνδυάζεται άριστα με ξύδι και κυρίως βαλσάμικο και φυσικά ελαιόλαδο , αποτελώντας μία από τις αγαπημένες σαλάτες για το χειμώνα...

    • Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
      (1 Ψήφος)

    Προσθήκη σχολίου

    Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.




    επιστροφή στην κορυφή