Ποτά/Ηδύποτα

Σπιτική λεμονάδα

Υλικά:

Χυμός από 10 λεμόνια
Ίση ποσότητα ζάχαρης (δηλ. όσα ποτήρια βγεί ο χυμός, τόσα ποτήρια ζάχαρη να βάλετε)
Ίση ποσότητα νερού
2 κουτ. σούπας ξύσμα λεμονιού
λεπτές φέτες λεμονιού και κλωνάρια δυόσμου ή μέντα για το σερβίρισμα

 
Εκτέλεση:

Βράζουμε σε μια κατσαρόλα το νερό με τη ζάχαρη και το ξύσμα λεμονιού, για 5 λεπτά από την ώρα που θα αρχίσει ο βρασμός και ανακατεύοντας συνέχεια με ξύλινη κουτάλα.
Βγάζουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και αφήνουμε το σιρόπι να κρυώσει. Σουρώνουμε τον χυμό από τα λεμόνια και τον προσθέτουμε στην κατσαρόλα. Ανακατεύουμε ελαφρά να ενσωματωθεί. Μεταφέρουμε το σιρόπι στο μπουκάλι και το βάζουμε στο ψυγείο. (αν δεν είναι αποστειρωμένο).
Για το σερβίρισμα, βάζουμε περίπου 2 δάχτυλα σιρόπι και νερό μέχρι επάνω, ανακατεύοντας με ένα κουτάλι, ώστε να γίνει ενιαίο το μίγμα. Προσθέτουμε τις φετούλες λεμονιού και το δυόσμο ή μέντα
Διαβάστε περισσότερα...

Λικέρ από κράνα

Διεθνώς τα ξέρουν ως "κράνμπερι" αλλά στην Ελλάδα και δη στη Λέσβο τα ροζοκόκκινα αυτά φρούτα τα αναζητούμε σε δάση και κυρίως ορεινές περιοχές ως "κράνα". Οι τελευταίες εξορμήσεις για το μάζεμα τους ολοκληρώθηκαν τέλη Σεπτέμβρη με τα καλαθάκια μας να καταλήγουν γεμάτα από τους μικροσκοπικούς αυτούς ζουμερούς καρπούς. Επόμενο βήμα ήταν αρχές Οκτώβρη να τα τυλίξουμε με ζάχαρη και κονιάκ και να τα βάλουμε να ξεκουραστούν για 2 περίπου μήνες σε γυάλα με σκοπό μέσα στο χειμώνα πια να απολαμβάνουμε συχνά πυκνά ένα από τα πιο γευστικά και μυρωδάτα ηδύποτα.

Διαβάστε περισσότερα...

Τσέρες ή αλλιώς λικέρ τσέρι

Φθινοπώριασε για καλά. Η ψύχρα έχει άλλη αίσθηση περισσότερο τραχιά και κοφτερή. Ο αέρας μυρίζει σε μόνιμη βάση βρεγμένο χώμα και ο ορίζοντας θολώνει από το σφυροκόπημα των χοντρών σταγόνων βροχής. Η νύχτα πήρε πολύτιμο χώρο και χρόνο από τη μέρα φέρνοντας τους ανθρώπους νωρίτερα πια σε σπιτικές αγκαλιές και μαζώξεις οικογενειακές. Και κει που ραχατεύει το πνεύμα και ξεκουράζεται το σώμα ο ουρανίσκος αναζητά τη γλύκα της ηδονής που ο συνδυασμός μεθυστικού φρούτου, μπαχαρικών και οινοπνεύματος μπορεί να προσφέρει. Το μυστικό για τη γευστική έκσταση αποτελεί μία εσάνς από γλυκά του κουταλιού σμιλεμένα σε μικρό ποτηράκι το οποίο φιλοξενεί τη μεγάλη στιγμή που η παρέα θα πιει στην υγειά της ένα ακόμη λικεράκι τσέρι ή αλλιώς στη λεσβιακή διάλεκτο "τσέρες". Ξέρουμε ξέρουμε. Πέρασε ο καιρός της προετοιμασίας αλλά έφθασε η ώρα απόλαυσης των κόπων. Το τσέρι ωρίμασε όλο το καλοκαίρι υπομονετικά και μεθοδευμένα και από Σεπτέμβριο, Οκτώβριο κατέχει περίοπτη θέση στο μπουφέ με τα καρεδάκια, τα κεντητά τραπεζομάντηλα κληρονομιά από τη γιαγιά μέσα σε διάφανο, σκαλισμένο, γυάλινο μπουκάλι έτοιμο να ζεστάνει καρδιές και διαθέσεις τις κρύες μέρες και νύχτες που είναι καθ'οδόν.

Διαβάστε περισσότερα...

Λικέρ ρόδι Αγιάσου

Από Σεπτέμβριο μας φλερτάρουν ποζάροντας ροδαλά και σφριγηλά επάνω στις περήφανες αγκαλιές της μάνας τους ροδιάς. Τα αγαπάμε και τα συνδέουμε έντονα κάθε φορά που γευόμαστε τους γλυκόξινους χυμούς τους με τις όμορφες αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων. Ρόδια ζουμερά, ρόδια λαχταριστά, ρόδια έτοιμα να μας προσφέρουν τη γλύκα τους και η λεσβιακή γαστρονομία αντίστοιχα τις εναλλακτικές εκμετάλλευσης τους. Ελάτε  να ανακατέψουμε το χυμό τους με κονιάκ και μπαχαρικά φτιάχνοντας το πιο εκλεκτό λικέρ τρατάρισμα φίνο για τους καλεσμένους αλλά και για μας όποτε θέλουμε να "πάνε κάτω τα φαρμάκια"..

Διαβάστε περισσότερα...

Σπιτικό λικέρ καϊσί

Είναι γνωστό ότι Λέσβος και Τουρκία έχουν ένα ιδαίτερο δέσιμο από πλευρά κουλτούρας ενώ οι συγκεριμένοι δεσμοί διαφαίνονται και μέσα από την τοπική διάλεκτο το εύρος της οποίας φιλοξενεί αρκετές λέξεις και εκφράσεις με ρίζες ανατολίτικες. Είναι δε η εκφορά των τούρκικων λέξεων τόσο διαδεδομένη που για κάποιους είναι περισσότερο φυσικό να αποκαλούν κάτι με το τούρκικο όνομα παρά με το αντίστοιχο ελληνικό. Έτσι λοιπόν πέρα από όλα τα υπόλοιπα που μας ενώνουν η λεσβιακή κουλτούρα χρησιμοποιεί τούρκικους όρους ακόμη και στον τομέα της γαστρονομίας. Το καϊσί για όσους βρίσκονται εκτός νησιού είναι κάτι άγνωστο. Για τους Λέσβιους όμως είναι ένα είδος βερίκοκου το οποίο ειδικά τον Ιούνιο όντας αρκετά ώριμο και ζουμερό δίνει αρκετά προϊόντα τα οποία το χρησιμοποιούν ως πρώτη ύλη. Καϊσί λοιπόν από την τούρκικη λέξη kayisi το οποίο εκτός από γλυκό και μαρμελάδα γίνεται και ένα πρώτης τάξεως λικέρ. Όταν ανοίγει κανείς το σπίτι του στους επισκέπτες τι καλύτερο από ένα ποτηράκι λικέρ καϊσί μετά από ένα ελληνικλο καφεδάκι συνοδευόμενο από γλυκά του κουταλιού και άλλα καλούδια- θησαυρούς της ντόπιας κουζίνας...Λικέρ καϊσί λοιπόν και πριν πούμε "εις υγείαν" πάμε να το φτιάξουμε....

Διαβάστε περισσότερα...

Σπιτικό λικέρ απο κουκούτσια μούσμουλου

Οταν φάτε μούσμουλα μην πετάξτε τα κουκούτσια , γίνονται ένα ωραιότατο λικεράκι για κέρασμα!Βρείτε μικρά και όμορφα μπουκαλάκια για να βάζετε μέσα τα λικεράκια σας.

Διαβάστε περισσότερα...

Ούζο

Ούζο ή και ρακί όπως το ονόμαζαν οι "παλιοί" άνθρωποι τότε που στα οικογενειακά τραπέζια, οι γυναίκες πριν το κυρίως φαγητό ετοίμαζαν στους άντρες να πιουν «ένα ουζάκι» δηλαδή ένα ορεκτικό με τυράκι, ντοματούλα, σαρδελίτσες και ελιές?Ντομάτα, λάδι, ρίγανη, φέτα, ελιά και παξιμάδι.Γεύση απο νησί!

Διαβάστε περισσότερα...

Αγιασώτικο Καϊνάρι

Το φτιάχνουμε όπως φτιάχνουμε το χαμομήλι, βράζοντας νερό και ρίχνοντας μέσα μια κουταλιά από το μείγμα. Με μια κουταλιά μέλι η γεύση του απογειώνεται.το Καϋνάρ είναι ένα ρόφημα αρκετά κοινό στην Νότια Τουρκία και στα Άδανα.

Διαβάστε περισσότερα...